نَبِّئْ عِبادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ » در سورهء حجر . [ پايان ] سبع چهارم در انتهاى سورهء مؤمنون . [ پايان ] سبع پنجم در انتهاى سورهء سبأ . [ پايان ] سبع ششم در انتهاى سورهء حجرات و سبع هفتم ، بقيهء قرآن است . » « 1 » از اين نقل تاريخى به دست مىآيد كه تقسيم هفت تايى نيز مورد نظر عده‌اى بوده است . « 2 » 4 - تقسيم‌بندى هفت تايى حمزة بن حبيب الزيات ( از قراء سبعه ، متوفاى 156 ق . ) يحيى بن آدم - كه يكى از دو طريق شعبه از عاصم است - پس از بيان تقسيمات هفت‌تايى و مقدار آيات مربوط به هر سبع مىگويد : « يزيد بن اسحم براى من نقل كرده كه حمزة بن حبيب الزّيات ، نوشته‌اى به من داده بود كه بر اساس آن ، هر سبع قرآن چهل و پنج هزار و هشتصد و نود و دو حرف بود و شش حرف از قرآن باقى مىماند و اسباع قرآن به اين ترتيب است : سبع اول در سورهء نساء ، آيهء « يَصُدُّونَ عَنْكَ صُدُوداً » و دوم در اعراف ، آيهء « إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ » و سبع سوم در سورهء ابراهيم ، آيهء « كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ » تا « لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ » و سبع چهارم در

--> ( 1 ) - المصاحف ، ص 131 : « . . . حدثنا قتادة قال : اسباع القرآن : السبع الاول فى النساء : « إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعِيفاً » ، و الثانى فى الانفال : « وَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ » ، و الثالث فى الحجر : « نَبِّئْ عِبادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ » ، و الرابع خاتمة المؤمنين ، و الخامس خاتمة سبأ ، و السادس خاتمة الحجرات ، و السابع ما بقى من القرآن . » ( 2 ) - همان ، صص 131 و 132 : ابن ابى داوود ، تقسيم هفت‌تايى ديگرى نيز از قتاده نقل مىكند : « هارون برايمان نقل كرد : . . . قتاده گفت سبع القرآن [ بدين ترتيب‌اند ] : [ پايان ] سبع يكم در « فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيْطانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعِيفاً » . [ پايان ] سبع دوم در « وَ الَّذِينَ آوَوْا وَ نَصَرُوا » در سورهء انفال . سبع سوم در « وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِي الدُّنْيا حَسَنَةً » تا آخر آيه در سورهء نحل . [ پايان ] سبع چهارم در 4 آيه از سورهء حج است كه ابتداى آنها « وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلَّا إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ » است و انتهاى آن « عَذابُ يَوْمٍ عَقِيمٍ » است . هارون آخر حديث را انداخته است . »